|
Banyo:
Çocuğun rahatlaması ve yumuşaması için mutlak yapılması gerekir.
Küçük bebekler için, 19-20 derece oda sıcaklığında, 27-28 derece
sıcaklığında su hazırlanmalıdır. Küvet fazla doldurulmamalıdır.
Yumuşak bir sünger veya tülbentle fazla ovuşturmadan yıkanır.
Yıkanma süresi büyüdükçe arttırılır.
Daha büyük
çocuklar için banyo küvetinin içine yardımcı bir alet takılır
ve çocuk buna oturtulur. Daha önce banyo dışında nasıl yıkanacağı
öğretilir. Suya ayaklarından itibaren yavaş yavaş sokulur.
Suda yapacağı hareketler çocuğa çok faydalıdır. Suya konulacak
oyuncak onun banyoyu sevmesine yol açacaktır. Dışarıda yapamadığı
bazı hareketleri yapabilecektir. Ilık suda yumuşadıktan sonra
dışarı çıkınca tedavi hareketleri daha kolay yapabilecektir.
|
|
Yatma
şekli:
Bebeğinizi doğumdan itibaren yüzüstü yatmaya alıştırın. Bu hem
gazını kolay çıkartmasını, kustuğunu yutmamasını ve orta koluk
iltihabı olmaması için gerekli olurken hemde hareketlerinin
gelişip, çevre ile ilişki kurmasında faydalı olacaktır. Uyurken
doktorunuzun tavsiye ettiği şekilde yatırın.
Bebeğin
yattığı yer yarı sert ve yastıksız olmalı. Bebek eğer yan
yatırılırsa mutlaka her iki yana da eşit miktarda yatmalıdır.
5. aydan
itibaren yere halının üzerine temiz bir battaniye serip onun
üzerine konulmalıdır. Bebek yüzüstü yattığında mutlaka eller
yanlarda ya da başın iki yanında olmalıdır. Göğüs altına konulan
meyilli destekler çocuğun çevresini görmesine ve oyuncaklarıyla
oynamasına kolaylık sağlar.
|
|
|
Oturma
Şekli:
Çocuğun oturması için acele edilmemelidir. Uzmanınızın tavsiye
ettiği zaman oturtmaya başlayan sırtın alt kısmının çok eğildiği,
dizlerin içe dönük olduğu pozisyon ve dizüstü oturma pozisyonlarından
kaçınmak gerekir. Bu şekilde oturmaya alışan çocukta daha
sonra düzeltilmesi mümkün olmayan şekil bozuklukları meydana
gelebilir. Eğer dizler dik şekilde iken sırtının kavsi artıyorsa
dizleri hafif kıvırarak sırtı dik oturmasını sağlamalıdır.
Yemek yiyebilmesi ve oynaya bilmesi için özel iskemleler yapılabilir.
|
|
Giyim:
Çocuğa doğumdan itibaren kesinlikle sıkı giysiler giydirilmemelidir.
Hareketlerini kısıtlamayacak şekilde bol elbiseler giydirilmelidir.
Kullanılacak ara bezlerinin yumuşak olmasına dikkat edilmelidir.
Bezin eni ortalama 10-12 cm., kalınlığı da 4-6 kat olmalıdır.
Daha çok fermuarlı giysileri tercih edin. Çocuk daha büyüdükçe
ve (1 yaşından itibaren) giyinip soyunurken ondan yardım isteyin.
Daha çok yan yatarken veya otururken giydirin. Bu şekle konulamıyorsa
sırt üstündeyken başının altına bir yastık koyarak giydirin.
İlk önce hasta kol ve bacağını giydirin. Başı bir yana bakıyorsa
kalça ve dizini bükerek giydirin. Kolların rahat giyilebilmesi
için kalçanın büküklüğü yardım eder. |
|
|
Aşılar:
C.P. olan çocuklar mutlaka normal çocuklar gibi aşı olmalıdır.
Hangi aşıları olacağı konusunda doktorunuzdan bilgi alın.
(Boğmaca aşısı yapılmaz!)
|
|
Beslenme:
Çocuğun iyi gelişmesi için iyi beslenmesi gerekir. C.P. olan
çocuklar beslendikten sonra sıklıkla kusarlar. Bunu önlemek
için meme veya mama verdikten sonra dik pozisyonda 15-20 dakika
gazınıı çıkartıncaya kadar tutmak gerekir. 3 aylıktan itibaren
çocuğunuzu dizlerinize oturtarak yedirin. Siz yere oturun, dizlerinizi
hafif bükün, çocuğunuzun yüzü kendi yüzünüze gelecek şekilde
dizinize yatırın, bacaklarınıda gövdenizin iki yanına açın.
C.P. olan
çocuklarda yutma güçlüğü görülür. C.P. olan çocuklarda katı
yiyeceğe geçiş oldukça zor olur. Bunun için çok küçük ve yumuşak
parçalardan başlamak gerekir. Eğer çocuğunuzda yutma güçlüğü
varsa bunun için yutmayı kolaylaştıran hareketleri uzmanınızdan
öğreniniz.
Çocuğun
kendi başına yemek yemeğe başlaması gerekir. Bu normal çocukta
2-2.5 yaşları arasında olur. C.P. olan çocuklarda ise bu daha
geç olur. Yemek yemeyi öğretmek için ilk önce yemeksiz plastik
kaşıkla pratik yapmak gerekir. Yemek yerken çocuğuda bu işe
katarsanız yemeği daha rahat yer. Kaşık her zaman tam ağız
hizasından verilmelidir. Baş hiçbir zaman geriye eğilmemelidir.
Oturtarak yedirilmeye çalışmalıdır. Bu olmazsa baş ve omuzlar
yastıkla desteklenerk yüksek yatışta yedirilebilir.
|
|
|
Aile:
C.P.'li çocuğun en büyük yardımcısı ailesidir. Çocuğunuzun
durumunu kabul etmeniz zor olabilir. Ama bunu herhangi bir
kalp, mide vb. bir hastalık gibi kabul eder, en erken devrede
tedavisine başlarsanız hem sizin hem çocuğunuz açısından çok
faydalı olur.
En iyi
terapist annedir. Baba ve diğer aile fertleri ona yardımcı
olmalıdır. Aile, çocuğu topluma kazandırır. Onu diğer fertler
gibi üretici bir hale sizler getirebilirsiniz. Bunu yaparken
hiçbir zaman çocuğunuzdan yapamayacağı hareketleri istemeyin.
Ona gerekli eğitim olanağı sağlayın. Sık sık dışarı çıkararak
toplumsal ilişkiyi öğrenmesini sağlayın. Hastalığından
dolayı ortaya çıkan başarısızlıklarını değil, başarılarını
görün. Hiçbir zaman başka çocuklarla mukayese etmeyin.
|
|
| |