|
İlk
muayenemde olumsuz hiçbir şey yoktu. Bize hamileliğin
tek ve normal demişti. (2.5 aylık) Aradan bir ay geçmişti
ki kanama şikayeti ile hastaneye yattım.Düşük tehdidi
geçirmiştim ve bir sürprizle daha karşılaştım hamileliğimin
ikiz olduğu söylendi (ultrason sonucu). Hastane çıkışı
düşük tehdidinden dolayı rapor almıştım.Hamileliğim
bunun dışında normaldi. Haziran 1998’de amnios sıvısının
açılmasıyla Turhal Devlet Hastanesine başvurdum(7 aylık).
İkizler için uygun küvöz olmadığından Sivas’a sevk edildim.Yolda
doğum gerçekleşti. Bebekler oksijen takviyesi ile başka
bir ambulansla Sivas Doğum Evine nakledildi. Arkasından
küvöz bakımı başladı. Küvöz bakımı sırasında iki kızım
da çok problem yaşadı. Akciğerleri iyi gelişmediği için
sürekli oksijene bağımlıydılar. Doğum kiloları çok düşüktü(880gr
– 1100 gr.). Doğum kilosu ağır olan kızıma iki defa
kan verildi (Hb:4.5). Sarılık nedeni ile 20 gün fototerapi
aldı. Beslenme sonrası aspire etti ve solunumsuz kaldı(5
dk). 40 gün sonrasında düşük kilolu bebeğimi kaybettik.
Feyza Nur'la taburcu olduk ve eve geldik.
Temmuz
1998 de ev yaşantımız başladı. 1450 gr olan bebeğim
anne sütü alıyor ve normal yaşamına devam ediyordu.
İlk fark ettiğimiz problem göz kayması idi. Altıncı
aya geldiğimizde elindeki ve ayağındaki problemi fark
ettik. Zaten sürekli doktor kontrolünde olan kızımızda
bir problem olmadığı söylendi.18 aylık olana kadar sürekli
Devlet Hastanelerine ve Tıp Fakültelerine götürmemize
rağmen, Prematüre olduğu ve biraz geç yürüyeceği söylendi.
Ama biz ısrarla bir problem olduğunu söylüyorduk. Sonunda
ısrarlarımızı dikkate alarak bir MR çektirdiler ve o
zaman öğrendik kızımızın CP'li olduğunu. Gün geçirmeden
Çocuk norolojisi ve FTR uzmanı ile görüştük. Artık fizik
tedavi almaya başlamıştık. Her gün bize önerilen hareketleri
aksatmadan yapıyorduk ama yeterli olmuyordu. Ayrıca
eşim de ben de çalışıyorduk. Sonra eşimle birlikte Ankara
FTR‘ye gitmeye karar verdik ve gittik. Orda kızımı 2
ay yatırdılar.Orda kaldığımız süre içinde neyi ne kadar
yapmamız gerektiğini öğrendik. Hareketleri aksatmadan
yaptırmanın ne kadar önemli olduğunu öğrendik. Çalışmamıza
rağmen plan ve programımızı bu seanslara göre ayarladık.
Belki hala yeterli olmuyor ama elimizden geleni fazlasıyla
yapmaya çalışıyoruz. Feyza Nur tedaviye cevap veriyordu
ve ilerleme sağlıyorduk. Bizden beklenen gelişmeler
adım adım oluyordu . Tam bu dönem de talihsiz bir kazayla
kızım çocuk arabasından düştü. Hemen tomografi ve MR
çektirdik Şükür ki hiçbir şey yoktu ama kızım psikolojik
olarak etkilenmişti. Bazı hareketleri geri gitti. Ankara’daki
uzman arkadaşlarla tekarar görüşüp seansları sıklaştırdık.
Bu dönemi kısa sürede atlattı.
Şimdi
kızım 4.5 yaşında ve 13 kg ağırlığında. Tripotla yürüyebiliyor.
Tek tripotla yürümeye çalışıyoruz. Başardı sayılır.
Kısa yürüme cihazları var, onlarla dengesini kuruyor.
Kızımın zekasında hiçbir problem olmadığı söylendi.
Bazı ince devinsel hareketler için bizim gayretimize
ihtiyacı var. Önerileri uyguluyoruz ve gelişme kaydediyoruz.
CP
teşhisi konan çocukların ailelerine tavsiyemiz teşhis
konulduktan sonra doktorların verdikleri programları
aynen uygulamaları ve kendi başlarına hareket etmemeleridir..
Sevim TÜR.... 04.03.2003
|
