Herneyse, 8 Ekim günü kızımı dünyaya getirdim ve kızım o hali ile yalnızca 1 hafta kuvözde kaldı sonra onu eve getirdik (Doktorlar artık eve götürebilirsiniz, durumu çok iyi demişlerdi). Bu arada belirtmeliyim kızım ilk hafta hastanede kaldığında yalnızca sarılık geçirdi, sarılığı tedavi ettiklerinde ise eve götürebilirsiniz dediler. Kızım eve geldi fakat ben onu normal doğması gereken tarihe kadar (27 Aralık) oturma odasına bile geçirmedim. Bizim odamızı kuvöz haline getirmiştik, sürekli aynı sıcaklıkta idi ve içeriye hiç kimseyi almıyorduk (Hiç unutmuyorum o tarihlerde acaba benim bebeğim ne zaman oturma odasına gelecek diye düşünürdüm).
O zamanlar yani Melis bebek iken çok güzel yerdi kilo alımı çok iyiydi. 6 kilodan sonra Melis’in hem yemesi azaldı hem de kilo alımı yavaşladı. Her ay düzenli olarak kilosunu tartıyorduk ama değişen pek bir şey olmuyordu. Durumun böyle olduğunu görünce Haziran ayında yani Melis 8 aylık iken Ankara’ya Hacettepe çocuk hastanesine geldik ve Melis’i tepeden tirnağa muayene ettirdik ve hiçbir sorun olmadığını gördük. Birkaç ay önce ise kilo alımının yavaş olması nedeniyle kan ve idrar testlerini yineledik ve tekrar bir sorun olmadığını gördük. Kısacası size söylemek istediğim ve doktorların da bana sürekli olarak söyledikleri tek şey “önemli olan sağlık, boy ve kilo bakımından zamanla zaten gelişecek ve yaşıtlarına yetişecektir”. Ben de artık buna tamamen inanıyor ve kızım sağlıklı oldugu için sürekli şükrediyorum.

Her neyse; Melis şimdi çok iyi, çok akıllı ve çok zeki fakat tahmin edebileceğiniz gibi yaşıtlarına göre oldukça minyon. Şimdi 10 kilo civarinda ve 83 cm boyunda. Fiziksel olarak küçük olmasına rağmen yaşıtlarına göre daha erken (yaklaşık 1.5 yaşında) rahatlıkla konuşmaya başladı. Benim doktorumun oğlu Melis ile aynı gün dünyaya gelmişti, fakat 4 kilo 200 gr olarak, dolayısı ile ben ve doktorum sürekli olarak Melis ile onun oğlunu karşılaştırıyoruz. Karşılaştırmalarımızda gördük ki Melis daima boy ve kilo olarak geride kaldı fakat hal ve davranış olarak hep yaşıtları gibi hatta bazen de daha önde idi. Yani şu ana kadar Melis’le yaşadığım tek problemim, ona yemek yedirme konusunda oldu.

Melis bazen gayet iyi yiyor öğünlerinde. Ancak bazı dönemlerde de oldukça iştahsız oluyor. Sürekli yeni taktikler geliştirme konusunda baya yaratıcı olmam gerekiyor sanırım. Benim gibi, bebeklerine yemek yedirme sorunu olan bütün annelere, şu aralar benim kızımda baya başarılı olan ters tepki (yani “sen yeme ben yiycem”) yönteminin oldukça işe yaradığını söylemek istiyorum. En azından birkaç aydır Melis’e bu şekilde yemek yediriyorum. Sizin de herhangi bir konuda özellikle de yemek konusunda önerileriniz olursa lütfen paylaşın.

Hepinize sevgilerimi ve minik bebişlere de kocaman öpücüklerimi yolluyorum....

Sevgiler... Pelin Dal   05.04.2001