Miray, 23 Nisan 2001'de 32 hafta 4 günlük iken  2060 gr. ve 46 cm. olarak doğmuş. İsmi de anne ve babasının isimlerinin ilk ve son hecelerinden oluşuyor... Mİ-ne Ko-RAY çifti aşklarını bu şekilde yansıtmışlar... Kendilerinden birer parçayla varolacağı gibi isimlerinden de birer parçayla yaşasın istemişler...

Ömür boyu aşk böceğiniz Miray ve tüm aileniz ile mutlu, sağlıklı günler dilerim... (13.03.2002)

AŞK BÖCEĞİM, KOKOŞKAM MİRAY

Hamile olduğumu öğrendiğim gün herhalde dünyanın en mutlu insanıydım. Eczacı test sonucu için evet demişti fakat doktorum kalp atışını duymadan kendimi hamile hissetmeme izin vermiyordu. Bekleme süreci çok uzun geçti. Beklenen gün gelmişti doktor beni içeriye alıp muayeneyi gerçekleştirdi. Bebeğimin kalp atışını duyduğum ve gördüğüm an içimde anlatılmaz fırtılar

Hemen kata çıkardılar. Doktorum telefondan gerekli talimatı vermişti. Bebeğim erken doğar diye hemen ciğerleri gelişmesi için iğne yapıldı. Doğum geçiktirici serum bağladılar. İki üç saatte bir alet geliyor bebeğimin kalp atışları ve sancım ölçülüyordu. Şeker bilgim verilmemiş akşam yemeğinde bana Döner gelmişti. Aylardan sonra ilk defa karnım gerçek anlamda doymuştu. Eşim bir an yanımdan ayrılmıyordu. Artık alete bakıp sancının sıklığını ve büyüklüğünü anlar duruma gelmişti. Sancılarım azalmıştı. Ekipten doktorlar uğruyor böyle giderse eve gönderip ilaç ile doğumu geçiktirebileceklerini söylüyorlardı. 22 Nisan 2001 Pazar akşamı herşey yolundaydı. Tabi bize öyle söylenmişti.

23 Nisan 2001 Pazartesi
Sabah ekipten doktor geldi. Ultrason istedi. Ultrasonla inceleme yaptıktan sonra artık bebeğimin kalbinin dayanmadığını ve onu alınmasının gerektiğini yoksa daha sonra kalp problemleri yaşayabileceğimizi söyledi. Sadece ‘ yaşayacak mı ‘diye sorabildim. Doktor durumunun iyi olduğunu bir problem çıkmayacağını söyledi. Aylık kontrollerde doktoruma bebeğin hangi aydan sonra yaşatıldığını sormuştum. 28 hafta’dan sonra zor 32 hafta’dan sonra daha kolay olduğunu söylemişti. İçimde yine bir korku vardı.

Hemşire beni hazırladı. Ameliyathaneye girdiğimde Doktorumu soruyordum . Onu görünce rahatladım. Anestezi uzmanı doktor çok şekerdi. Bir yandan beni hazırlarken bir yandan dalga geçiyordu. İçimden dua ediyordum .Ameliyat başlamadan önce doktoruma ‘ Bebeğimi size emanet ediyorum’ dedim. Son duyduğum Anestezi uzmanı doktorun ‘ uyandığında anne olacaksın yallah ‘ demesiydi.

Güzel kızım Miray 14 Haziran’da doğması gerekirken 23 Nisan günü saat 12.30’da 32 Hafta 4 günlük 2.060gr ve 46 cm. olarak dünyaya gelmişti.

Biz şanslıydık çünkü bebeğimin ciğerleri gelişmişti ve sadece anne sıcaklığı için kuvezde kalması gerekiyordu. Ertesi sabah bebeğimi tekrar gördüm. Hemşire anneleri daha fazla üzülmemem için onu giydirmiş, süslemişlerdi. Kızım bana biraz daha büyümüş gibi geldi. Diğer kuvezlerde 3 bebek daha vardı. Hemşireler en yaramazının Miray olduğunu söylüyorlardı. Çok sevgi isteyen bir bebekti. Hemşireler kuvezden ellerini sokup sevgikleri zaman hemen susuyordu.

Hastaneden çıkıcağım günün önceki gecesi benim için çok zor oldu. Gece sinir krizi geçirdim ve bağıra bağıra ağladım. Tüm kattakiler ne olduğunu anlamaya çalışıyorlardı. Bebeğimi hastanede bırakarak çıkmak bana çok acı gelmişti ve bunu bir türlü hazmedemiyordum.
Ertesi sabah canım kızımı hemşire annelerine emanet edip hastaneden çıktık. 1 hafta benim evde kalmam ve dinlenmem istendi. Eşim süt olursa götürecekti. Eve hastane tipi süt sağma makinası kiraladık. Sütüm ilk günler hiç gelmedi. Enjektör’ün 1cc eşim ve kızımın Sütçü Amcası Erdinç tarafından hastaneye götürülüyordu. Diğer bebekler için torba ile gelen süt hastane tarihinde ilk defa enjektörün 1cc ile getiriliyordu. Yinede vazgeçmedik. Akşamları Sütçü amca Erdinç kapıdan sütçüüüüüü diye bağırıyor fakat bir türlü çoğalmayan sütümü yine enjektörle götürmesi gerekiyordu. Eşim sütüm gelsin diye Miray’I kameraya çekmişti süt sağarken anne olduğumu anlamak için bu kaydı seyrederek süt sağmaya çalışıyordum.

1 hafta bitiminde hastaneye gittim. Kızım kuvezden çıkmıştı. Onu elime vermek istediler. Çok korktum. Emzirmeyi öğreteceklerdi. Önce göğsümü açtılar ve bebeğimi oraya koydular. Hemen koklamaya başlamıştı.Tenime deyiyor her yerimi yalamaya çalışıyordu. İşte o an anne olduğumun farkına vardım. Bu ünyanın en güzel duygusuydu. Kuvezde Miray’a çok az sütüm olduğu için biberon ile emmeyi öğretmişlerdi. Şimdi ben emzirmeyi öğreniyordum. Yıkamayı gösterdiler. Hem kızımı eve götürmek istiyor hemde orada daha iyi bakıldığı için kalmasını istiyordum. 3 gün kendimi hazır hissettmedim zaten doktor hemşire annelerden rapor alıyor ve hazır olmadan kızımı bana vermiyeceğini söylüyordu. 3. Gün kendimi hazır hissettim ve doktora ‘ artık kızıma ben bakmak istiyorum ‘ dedim.

10 gün sonra onu eve getirdik. Odasını daha önce hazırlamıştım. Ben hastenedeyken oda takımıda gelmişti. O da hazırdı fakat Miray normal anne karnındaki gününü yani 14 Haziran’ı tamamlayana kadar bizim odamızda hastane ortamında kaldı. Eve kimseyi kabul etmiyor yakın akrabaları maske ile alıyorduk.

Bu arada ilginç bir olay oldu. Doktorumuzun muayenehanesinden aylık kontrole gelip gelmeyeceğimiz konusunda sekreterden telefon geldi. Eşim ‘ biz doğurduk ‘ deyince kız çok şaşırdı.

İlk günler çok güzeldi yiyor yatıp uyuyordı. Sütümü bir öğün bile olsa verebiliyordum. Yirmi gün sonra sütüm bitti. Tüm öğünlerde Prematüre mamasına başladık. Bundan sonra kaka problemi başladı fitilsiz kaka yaptıramıyorduk. 40. Günden itibaren gaz problemimiz oldu. Miray yedi saat durmaksızın ağlıyordu. Geceler hiç geçmeyecek gibi geliyordu. Bu esnada her an yanımda olan eşim inanılmaz destekle bana yardımcı oluyordu.. Gün oluyor yedi saat Miray’ı kucağında gezdirip ertesi gün işe gidiyordu. Bu 4 ay sürdü. Eşim Koray bir yandan Miray’ın ağlamasını bir yandan benim ağlamamı susturmaya çalışıyordu.

İlk ayın bitimini göz muayenesi için çok tedirginlikle bekledik. Muayene sonucunda birşey çıkmaması bizi çok mutlu etti. Ama Miray kilo alımında problemli bir bebek olduğu için çok sık kontrole götürdük. Halen kilo problemimiz devam ediyor. Doktorumuz Miray’ı sevecek,öpecek onunla devamlı konuşup ilgileneceksiniz. Miray ilgi ve sevgi isteyen bir bebek yemekle alakası yok diyor. Kaka problemimizi ise 9.ayın başında şükür operasyon gerekmeden atlattık.
Şu anda Miray 9,5 aylık 7.030 gr. Boyu 73cm. Gece uykusunu sevmiyor. Halen işhahsız bir bebek. Anlayacağınız manken adayı.

Bu vesile ile Hamileliğim ve Doğumum esnasında bana destek olan doktorum Prof.Dr.Mustafa Bahçeci’ye ve Ekibine, İstanbul Cerrahi Hastanesine, Kat Hemşirelerime özellikle Tülay Hemşireye, Yoğun bakımda 10 gün kızıma bakan Hemşire annelerine ve Çocuk Doktorumuz Fatma Kırcı’ya teşekkür etmek istiyorum.

Sevgili Babama ‘ Belkide şu anda cennetten bizi görebiliyorsun. Keşke yanımızda olup torununu sevebilseydin. Herhalde evden hiç çıkmaz tüm gününü onunla geçirirdin. Huzur içinde yat ‘

bir çocuğa sahip olduğum için binlerce kez şükrediyorum. Allah seni bizlere bağışlasın. Sağlıkla ve sevgiyle büyü. Yolun her zaman açık olsun.

Seni canından çok seven annen
Mine Civelek

NEDEN MİRAY?
Evlenmeye karar verdiğimizde bir gün gelip kızımız olursa aşkımıza uygun bir isimle seslenebilelim derdik. Bizden birer parçayla varolacağı gibi isimlerimizden birer parçayla yaşasın isterdik. Bu dileğimiz kabul oldu. Nasıl mı?
Mİ ne   Ko RAY   
İşte MİRAY

MİRAY’IN GÜNLÜĞÜ
24.07.2001 - Gülümsüyor
23.08.2001 - Sese yöneliyor
22.09.2001 - Agu yapıyor
22.11.2001 - Destekli oturuyor
26.11.2001 - Desteksiz oturuyor
31.11.2001 - Mama – Baba – Meme – Oh Meme diyor
19.12.2001 - Alttan ilk diş (Tuğçe ablası gördü)
22.12.2001 - Alttan ikinci diş
27.12.2001 - Çirkin ol deyince çirkin oluyor
31.12.2001 - Alkışlayabiliyor
15.01.2002 - Org çalıyor
26.01.2002 - Üstten ilk diş
27.01.2002 - Gel babası ve Bir bir yapabiliyor
07.02.2002 - Bye bye yapıyor, Öpücük atıyor
10.02.2002 - Del diyor
Bizden bu kadar. Tüm bebeklere sağlık,sıhhat,mutluluklar. Her şeyin en iyisi tüm bebeklerin olsun.
Mine – Koray – Miray Civelek (13.03.2002)